7/21/2006
Suskunluğa tek tanık
''Mevcudat''tı.
Her şey
Ufak bir şehadet ile başladı.
Gönlün sükûtu,
Kalp ağrıları...
Ballar akmıyordu artık
o cânım dilden
Orada hazan kaldı
Zavallı lâlim
Bîçâreliklere daldı.
Ne olurdu?
yalnızca bir kez
dökebilseydi dillerini
bârân olup
dudaktan boşanırcasına.
Kimseye minneti kalmazdı.
Hayfı da olmazdı.
Ah lâlim
Bir teşekkürün kupkuru kaldığı yerde
Islak dualarım vardı.
Gözyaşları ile yıkanan,
tertemiz
akardı.
Tools 
Help
